De mensen

Zijn geschutskoepel viel boven Hannover uit; Johnson stuurde hem naar de neus van het toestel. Boven Luik werd hij aan de knie geraakt. Hij landde in een veld ten noorden van Luik, vlak naast een Duitse batterij die bleef vuren, en bleef een volledige nacht onder een haag liggen in de vrieskou. Ghislaine Toussaint, die met haar hond langs de veldweg liep, nam hem mee naar huis en verborg hem twaalf dagen. Via Brussel, Bavay, Parijs, de Pyreneeën en Gibraltar bereikte hij Engeland op 17 januari 1944. Het was zijn 28ste opdracht. Hij bleef na de oorlog luchtverkeersleider en stierf op 22 december 1958, amper 36 jaar oud.

“Ik ging naar haar toe en zei: ‘I'm an Englishman’. Ze omhelsde en kuste me en nam me mee naar haar huis.”

Philip Pepper kwam met de parachute terecht in een koude, modderige weide te Widooie. Boer Michel Paulissen nam de vliegenier mee naar huis, waar hij zijn verbrande handen en gezicht liet verzorgen. Pepper bleef er enkele weken verborgen, tot de gendarmes argwaan kregen. Via een non — “Michou” — van kasteel Ter Hove werd hij toen naar een veiliger adres gebracht. Pepper zou het later zelf zo zeggen: zonder deze moedige boer was zijn reis naar Engeland onmogelijk geweest.

“Zonder de hulp van een zeer moedige Belgische boer was het me onmogelijk geweest om aan een reis te beginnen die in Engeland zou eindigen in februari 1944.” — Philip Pepper